tag:blogger.com,1999:blog-16538061213063337502011-12-06T05:21:40.351-08:00Imagination from the other side...elgallahttp://www.blogger.com/profile/00655183709802685304noreply@blogger.comBlogger521100tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-19949306925094060772009-10-30T12:27:00.000-07:002009-12-12T03:13:18.021-08:00

Το ημίφως των κεριών, χόρευε ανέμελα μαζί με την απόγνωση και τις σκιές του δωματίου, καθώς τα δάχτυλα του Μιχάλη σάρωναν το πληκτρολόγιο.«Αγαπητέ αυτοαποκαλούμενε Μέγα Μαέστρο.Δεν έχω καμία απολύτως διάθεση να σε συναντήσω προσωπικά εσένα ή οποιονδήποτε εκπρόσωπο του Νέου Τάγματος της Τίαματ, παρά τις πιεστικές ικεσίες και την ανυπόστατη αξία που αποδίδετε στο πρόσωπό μου. Έχω ξεκαθαρίσει ότι

bil667http://www.blogger.com/profile/12806372669278636639noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-39069659135806559362009-10-30T01:36:00.000-07:002009-12-03T11:30:47.511-08:00

Το σκοτάδι της λήθης συνοδεύονταν από αμυδρούς και πρωτόγνωρους χρωματισμούς. Κάποια στιγμή παραμέρισε απότομα, επαναφέροντας τον Τύραελ στο συνειδητό κόσμο.Απόρησε και ο ίδιος που παρέμεινε ζωντανός. Όλα έδειχναν ότι το μήνυμα της μάντισσας που του μετέφερε ο Πρίγκιπας όταν μίλησε στο μυαλό του, ήταν ακριβώς αυτό που είχε ανάγκη ώστε να σώσει τη ζωή του την κατάλληλη στιγμή. Ήταν η στιγμή

bil667http://www.blogger.com/profile/12806372669278636639noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-26893696659156268442009-10-20T05:35:00.000-07:002009-12-16T05:36:33.118-08:00

Η Μαρίνα ήξερε πως είχε αργήσει υπερβολικά από τη στιγμή που είδε τον σταυρό υψωμένο στο κέντρο της κοιλάδας. Ήταν ακόμη αρκετά μακριά για να ξεχωρίσει τι συνέβαινε, όμως γι’αυτό τουλάχιστον ήταν σίγουρη. Είχε αργήσει. Λαχανιασμένη, κοντοστάθηκε Έσκυψε ελαφρά, ακουμπώντας τα χέρια της στα γόνατά της, παίρνοντας βαθιές ανάσες.Ένιωσε ένα ανάλαφρο χέρι στον ώμο της και τινάχτηκε απότομα. Γύρισε

elgallahttp://www.blogger.com/profile/00655183709802685304noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-68321540678280147012009-10-19T05:34:00.000-07:002009-12-16T05:35:31.761-08:00

Ο Λαέρτης έκανε το μόνο που θα μπορούσε να κάνει σε μια στιγμή όπως εκείνη. Προσευχήθηκε. Προσευχήθηκε με όλη του τη δύναμη, σ’έναν θεό που δεν ήταν σίγουρος πλέον αν όντως άξιζε την αφοσίωσή του. Κι όμως, εκείνη την ώρα της κρίσης, όπου ήταν σχεδόν σίγουρος ότι θα πέθαινε, σ’αυτόν ακριβώς το θεό απευθύνθηκε.Ένιωσε τη φλόγα της ρομφαίας να πλησιάζει το λαιμό του και μύρισε καμένη σάρκα καθώς το

elgallahttp://www.blogger.com/profile/00655183709802685304noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-46521659830809766832009-10-18T05:32:00.000-07:002009-12-16T05:34:18.307-08:00

Ο Λαέρτης κόρναρε για μια ακόμη φορά. Ήταν ένδειξη απελπισίας περισσότερο παρά ανυπομονησίας, καθώς κι αυτός και ο Μιχάλης είχαν καταλάβει από ώρα πως δεν υπήρχε περίπτωση να καταφέρουν να φτάσουν έγκαιρα στην κοιλάδα της Κάρνταβας με την κίνηση που επικρατούσε. Ο Μιχάλης, μάλιστα, είχε εκδηλώσει τη δυσαρέσκειά του έμπρακτα, πέφτοντας για ύπνο στο πίσω κάθισμα. Ο Λαέρτης, αντίθετα, παρά τον

elgallahttp://www.blogger.com/profile/00655183709802685304noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-48486352587894462392009-10-17T13:28:00.000-07:002009-10-18T04:43:17.432-07:00

Οι πληγές του κόσμου έφεραν αποτέλεσμα. Ίσως να μην ήταν κάτι το αναμενόμενο ή το ελπιδοφόρο, ωστόσο είχε τον χαρακτήρα μιας ριζοσπαστικής, διεθνούς ανακατάταξης. Ο κόσμος υποδέχτηκε την Παγκόσμια Οργάνωση Προλεταρίων, ένα τεράστιο σύνολο πληθυσμού μιας πρωτοφανούς για τα χρονικά του πλανήτη εμβέλειας, η οποία απλώνονταν σε όλες της χώρες. Η οργάνωση αυτή ήταν επηρεασμένη αμυδρά από την ιδέα της

bil667http://www.blogger.com/profile/12806372669278636639noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-1837012432030288672009-10-16T15:24:00.000-07:002009-10-17T04:18:46.444-07:00

Η μεγάλη πύλη άνοιξε και πάλι. Νέοι, πολυάριθμοι δαίμονες πρόβαλλαν από μέσα της. Νέες ορδές κατέκλισαν την κοιλάδα. Η δύναμη και η ισχύς του στρατού αυτού, διαπότιζε κάθε της σημείο.Η θεά τους αγνάντευε πάνω στο βάθρο σοβαρή.Τα ρυθμικά βήματά τους βρόνταγαν το χώμα. Κάποιοι από αυτούς προσέγγιζαν την ανθρώπινη μορφή. Άλλοι έμοιαζαν με τέρατα. Κάποιοι ήταν τελείως εκτρωματικοί. Μερικοί δεν

bil667http://www.blogger.com/profile/12806372669278636639noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-8552423196472007872009-10-16T09:34:00.000-07:002009-11-30T14:37:04.667-08:00

Η κάμερα ανοίγει. Το δυσοίωνο και πένθιμο φως του δειλινού, φωτίζει το πρόσωπο του ρεπόρτερ Λάμπρου Νταλακώστα. Το πλάνο συνοδεύεται από τον κυρίαρχο ήχο του αναδέματος του έλικα. Πίσω από τον Νταλακώστα διαγράφεται αχνά η φιγούρα του πιλότου.«Έχουμε φτάσει εκεί που κανείς ως τώρα δε τόλμησε», εξηγεί ο ρεπόρτερ. «Τα όσα πρόκειται να δείτε πάνω από το σημείο που πετάμε, θα σας συγκλονίσουν».Η

bil667http://www.blogger.com/profile/12806372669278636639noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-57978876897296077862009-10-07T05:30:00.000-07:002009-12-16T05:32:23.608-08:00

Ο Τύραελ βοήθησε τη Δανάη να κάνει και τα τελευταία εκατοστά. Όταν η Κάλι τους είχε πει για τους τρεις ποταμούς που έπρεπε να περάσουν, δεν τους είχε προειδοποιήσει ότι ο τελευταίος απ’αυτούς θα ήταν στη μέση μιας τεράστιας χαράδρας. Ωστόσο, τα είχαν καταφέρει. Βρίσκονταν, επιτέλους, στην άλλη πλευρά.Η Δανάη, αγκομαχώντας από την προσπάθεια, ανασηκώθηκε και κοίταξε πάνω από τον ώμο του Τύραελ. Το

elgallahttp://www.blogger.com/profile/00655183709802685304noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-21999119826652672842009-10-06T15:08:00.000-07:002009-10-06T17:26:02.924-07:00

Η σκιά που επέβαλλε η θεά του χάους πάνω στον κόσμο των ανθρώπων, δεν έλεγε να απομακρυνθεί. Οι κυβερνήσεις έπεφταν η μία μετά την άλλη σε όλα τα κράτη. Υπέρμαχοι της αναρχίας και φιλελεύθεροι τρομοκράτες έπαιρναν τεράστια εξουσία στα χέρια τους, μέχρι να βρεθεί κάποιος ακόμη πιο φιλελεύθερος και ακόμη πιο τρομοκράτης από αυτούς, ώστε να τους εκτοπίσει. Η γη ήταν πλέον ένα τεράστιο καζάνι που

bil667http://www.blogger.com/profile/12806372669278636639noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-72936610412697985322009-10-05T05:29:00.000-07:002009-12-16T05:30:33.298-08:00

06/10/200911:01ΚόλασηΤο όγδοο επίπεδο της Κόλασης ήταν ασυνήθιστα ήσυχο. Ο άρχοντάς του καθόταν μόνος στον κοκκάλινο θρόνο του και το βλέμμα του ήταν χαμένο στον αιώνια άναστρο ουρανό της επικράτειάς του. Ο θρόνος, μεγαλόπρεπος και ελαφρώς υπερυψωμένος, δέσποζε στο κέντρο μιας ερήμου σπαρμένης με ανθρώπινα κόκκαλα. Το όνομά του στα εβραϊκά σήμαινε «χαμός». Οι άνθρωποι πίστευαν ότι ο απύθμενος

elgallahttp://www.blogger.com/profile/00655183709802685304noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-87686825507941472352009-10-04T15:05:00.000-07:002009-10-05T11:59:09.616-07:00

Ο κόσμος όλος, ζούσε έναν κλιμακούμενο εφιάλτη, από τον οποίον δεν έλεγε να ξυπνήσει με τίποτα. Οι άνθρωποι αρχικά είχαν πιστέψει ότι το να προστατεύσουν τους εαυτούς τους από την μάχη της κόλασης που είχε ξεσπάσει πάνω του, θα ήταν αρκετό. Το καταστροφικό ξέσπασμα της θεάς Τίαματ όμως, τους απέδειξε περίτρανα πως όσο αποτελεσματικά κι αν θεωρούσαν τα μέτρα προστασίας που έλαβαν, ήταν στηεντελώς

bil667http://www.blogger.com/profile/12806372669278636639noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-412888561610164382009-10-03T05:25:00.000-07:002009-12-16T05:28:45.420-08:00

Ο Τύραελ ακολουθούσε τους Έντεκα για ώρες ολόκληρες. Είχε κουραστεί και τα φτερά του είχαν αρχίσει να πονάνε. Ακόμη περισσότερο πονούσε η καρδιά του, βλέποντας τις καταστροφές που προκαλούσαν και γνωρίζοντας πως δεν ήταν σε θέση να κάνει τίποτα απέναντί τους ή να τους σταματήσει.Είδε το κερασφόρο φίδι να συνθλίβει χωριά ολόκληρα στο πέρασμά του. Είδε τη Θύελλα να καταστρέφει λιμάνια και πλοία κι

elgallahttp://www.blogger.com/profile/00655183709802685304noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-91094159953533022532009-09-30T23:41:00.000-07:002009-10-03T07:18:44.441-07:00

1. Λιοντάρι Γίγας2. Πελώριος Ταύρος3. Σκορπιός4. Επτακέφαλος δράκος5. Κερασφόρο φίδι6. Κέρβερος7. Ιχθυόμορφος8. Λαχάμου9. Θύελλα10. Πολυπλόκαμος11. Ο Μέγας Σκώλικας

bil667http://www.blogger.com/profile/12806372669278636639noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-86031166327506116752009-09-30T18:42:00.000-07:002009-10-03T06:04:49.264-07:00

«Η Τίαματ δημιούργησε τους έντεκα, έτσι ώστε να μη δείχνουν κανένα έλεος στα φονικά τους όπλα, διότι ο νόμος της ήταν οριστικός και αμετάκλητος»(enuma elish)Πάνω σε κάποιο από τα ελληνικά βουνά και μέσα σε ένα μεγάλο ξέφωτο μιας δασωμένης πλαγιάς, ο στρατηγός Ασμοδαίος, παρέα με το τάγμα του, κατσάδιαζε τις αμαζόνες για μια λάθος απόφασή που πήρανε: την απόφασή τους να επιτεθούν στις μαινάδες,

bil667http://www.blogger.com/profile/12806372669278636639noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-48016902540600391072009-09-30T13:21:00.000-07:002009-12-16T05:27:12.949-08:00

Έτρεχε με όλη της τη δύναμη, έτρεχε για να ξεφύγει από το πλάσμα που την κυνηγούσε, προσπαθώντας να διαγράψει από το μυαλό της το μέγεθος της φρίκης που είχε αντικρίσει. Ποτέ δεν περίμενε ότι θα κατέληγαν έτσι τα πράγματα.Ένιωσε κάτι να αρπάζει τον αστράγαλό της, κάτι ψυχρό και γλοιώδες. Δεν ήθελε να κοιτάξει, δεν ήθελε να κοιτάξει. Έκλεισε τα μάτια της για να μην το βλέπει καθώς την τραβούσε

elgallahttp://www.blogger.com/profile/00655183709802685304noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-33801777988202714462009-09-30T13:20:00.000-07:002009-10-16T03:20:31.155-07:00

Οι τρεις αιχμάλωτοι, ο Μάλαελ, Ιάγκαελ και η Πάχνη χαμογέλασαν με ενθουσιασμό όταν έφτασε στα αυτιά τους ο τελευταίος θρίαμβος που πέτυχαν τα αδέλφια τους. Ήταν αλυσοδεμένοι μέσα στο μικρό στρατόπεδο των εχθρών, ωστόσο τίποτα δεν τους πτοούσε πλέον. Οι δαίμονες ξεφυσούσαν από απογοήτευση και αυτό σήμαινε ότι σύντομα, η θανάσιμη θεά που υπηρετούσαν θα άρχισε να παίρνει πολύ σοβαρά τους

bil667http://www.blogger.com/profile/12806372669278636639noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-76663736303364285932009-09-29T09:43:00.000-07:002009-12-16T05:21:52.013-08:00

Ο Τύραελ χτύπησε για τρίτη φορά την πόρτα του δωματίου, ελαφρώς εκνευρισμένος. Είχε πει στη Μάντισσα ότι θα έφευγαν πρωί-πρωί. Τελικά το πήρε απόφαση και άφησε τις ευγένειες και τους τύπους κατά μέρος. Άγγιξε την κλειδαριά της πόρτας και αυτοσυγκεντρώθηκε. Ένα ανεπαίσθητο «κλικ» ακούστηκε και η πόρτα άνοιξε. Την έσπρωξε αθόρυβα.- Μάντισσα;Καμιά απάντηση. Μια ανατριχίλα στη ραχοκοκκαλιά του τον

elgallahttp://www.blogger.com/profile/00655183709802685304noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-83002468621925953972009-09-29T09:42:00.000-07:002009-10-07T00:20:17.786-07:00

Το πρώτο φως του πρωινού πρόβαλλε δειλά μέσα από τα γύρω βουνά αχνοφέγγοντας την μεγάλη κοιλάδα. Ο Μιχάλης στέκονταν στην αυλή της βίλλας του Μπάαλ βλαστημώντας το γεγονός ότι έπρεπε να ξυπνήσει από τόσο νωρίς. Η δαιμόνισσα Πολύμνια, πρόβαλλε στο βάθος κρατώντας στις μασχάλες της δύο μεγάλα ξύλινα κασόνια. Φορούσε ένα παραμυθένιο φόρεμα όπως κάθε φορά που ο Μιχάλης τη συναντούσε, ενώ οι δείκτες

bil667http://www.blogger.com/profile/12806372669278636639noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-16719677743219694922009-09-27T05:14:00.000-07:002009-12-16T05:15:47.804-08:00

Το πρώτο πράγμα που πρόσεξε όταν ξύπνησε ήταν η χαρακτηριστική οσμή του σανταλόξυλου που πλανιόταν στον αέρα. Μισάνοιξε τα βλέφαρά της, προσπαθώντας να καταλάβει πού βρισκόταν και τι ακριβώς είχε συμβεί. Το τελευταίο πράγμα που θυμόταν ήταν να χτυπάει με φόρα πάνω σ’ένα μαύρο αυτοκίνητο.- Επιτέλους, συνήλθες, άκουσε μια βραχνή, γερασμένη φωνή να λέει από το πουθενά.Κοίταξε γύρω της αλαφιασμένη

elgallahttp://www.blogger.com/profile/00655183709802685304noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-60595892808997444552009-09-26T05:58:00.000-07:002009-10-18T09:00:37.723-07:00

Το φορτηγάκι διέσχιζε μια Λαμία πολύ διαφορετική από αυτή που υπήρxε πριν την αρχή του πολέμου της κόλασης. Όπως όλες οι πόλεις του κόσμου, εμφανίζονταν οχυρωμένη, γεμάτη από κατοίκους που πίσω από το φαινομενικά ψύχραιμο προσωπείο τους, διαγράφονταν η τυραννική απόγνωση που τους μάστιζε.Ήταν σχετικά εύκολο για τον Λαέρτη και τη Λούσι να διαπεράσουν το τείχος που σχημάτιζε ο στρατός των θνητών

bil667http://www.blogger.com/profile/12806372669278636639noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-63350498030347372312009-09-22T05:12:00.000-07:002009-12-16T05:14:28.190-08:00

Το χτύπημα στην πόρτα έγινε πιο επίμονο. Τρυπούσε τ’αφτιά του και του έμοιαζε τόσο εκκωφαντικό που νόμιζε πως θα διαλύονταν τα τύμπανά του. Τελικά, το πήρε απόφαση. Πέταξε το μαξιλάρι στην άκρη και σύρθηκε μέχρι την πόρτα, προετοιμάζοντας τον εαυτό του να βρίσει τη σπιτονοικοκυρά του ή κάποιον ηλίθιο πλασιέ. Δούλευε δώδεκα ώρες τη μέρα. Γιατί δεν μπορούσαν να τον αφήσουν απλά να κοιμηθεί, γαμώτο;

elgallahttp://www.blogger.com/profile/00655183709802685304noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-66112057143497390342009-09-21T14:32:00.000-07:002009-09-21T23:07:16.788-07:00

«Το να κινείσαι μέσα σε μια πυκνή συστάδα από γαύρους, δεν είναι ό,τι πιο εύκολο. Από ένα σημείο και μετά αισθάνεσαι σαν αγρίμι κρυμμένο μέσα σε ένα περιβάλλον που δεν έχει σχέση με τον άνθρωπο. Εμένα όμως μου άρεσε αυτό που έκανα. Όσο και αν περιόριζαν τα πυκνά κλαδιά τις κινήσεις μου μέσα στον θαμνώνα εκείνο, εγώ ήμουν προσηλωμένος στις πόες. Τις συνέλλεγα ως δείγματα, κόλλαγα πάνω τους τις

bil667http://www.blogger.com/profile/12806372669278636639noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-7243740360437859252009-09-09T05:10:00.000-07:002009-12-16T05:13:03.464-08:00

Τρέξε, τρέξε, τρέξε. Τρέξε μακριά απ’όλους, εκεί όπου κανένας δεν θα μπορεί να σε βρει. Βάλ’το στα πόδια και μην κοιτάξεις πίσω. Μη σκεφτείς τίποτα, όσο το σκέφτεσαι θα διστάζεις. Τρέξε. Γίνε ένα με τη νύχτα. Εξαφανίσου. Τρέξε. Αυτό την πρόσταζε η μικρή φωνούλα μέσα της. Να χαθεί. Να γίνει άγνωστη ανάμεσα σε αγνώστους και να μη γυρίσει ποτέ ξανά. Κι έτσι, εκείνο το σκοτεινό, άναστρο βράδυ, η

elgallahttp://www.blogger.com/profile/00655183709802685304noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-61483620577980950942009-09-08T02:35:00.000-07:002009-09-10T09:25:08.014-07:00

«Κοίτα τους, Τόριελ. Δεν το κουνάνε ρούπι!». Η Λούνα κοίταζε από το παράθυρο του αυτοσχέδιου οχυρού γεμάτη απορία.Οι ιππότες του θανάτου, ένα από τα πιο βίαια τάγματα της Τίαματ, έστεκαν παραταγμένοι στις παρυφές του δάσους, μοιάζοντας να διστάζουν να κάνουν έστω και ένα βήμα προς το εσωτερικό του. Ο επικεφαλής τους δε διέφερε σημαντικά από τους άλλους φυσιογνωμικά. Το γκρίζο νεκρικό πρόσωπό

bil667http://www.blogger.com/profile/12806372669278636639noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-70729618568401585462009-09-07T05:06:00.000-07:002009-12-16T05:10:07.828-08:00

Η Δανάη κι ο Τύραελ στέκονταν μπροστά στη φωτεινή πύλη με την καρδιά στο στόμα. Η μπέρτα της Δανάης αναδεύτηκε ανήσυχα. Ο σύντροφός της της έριξε μια λοξή ματιά.- Ο Κάμαελ έχει παλαβώσει τελείως, σχολίασε.Εκείνη ένευσε καταφατικά, όμως έμοιαζε να μην τον ακούει καν. Τα χείλη της είχαν γίνει μια λεπτή γραμμή και το σαγόνι της ήταν σφιγμένο. Ήταν τρομοκρατημένη, ασχέτως αν προσπαθούσε να το κρύψει.

elgallahttp://www.blogger.com/profile/00655183709802685304noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-42355056467135985882009-09-06T01:48:00.000-07:002009-10-07T00:09:32.908-07:00

Μέσα στο κατάφυτο προαύλιο της Βίλλας του Μπαάλ, ο Λαέρτης προσπαθούσε να ξεπεράσει τις στεναχώριες που τον βασάνιζαν διαβάζοντας την εφημερίδα της ημέρας. Ο τίτλος στο πρώτο φύλλο ήταν «Δεν γλιτώνουμε με τίποτα», καθόλου ασυνήθιστος με βάση τα γεγονότα του τελευταίου καιρού που ο ίδιος και η γυναίκα του πυροδότησαν. Η είδηση για τη δολοφονία του αγαπημένου του μέντορα, του αδελφού Φραγκίσκου

bil667http://www.blogger.com/profile/12806372669278636639noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-40449157981235400242009-09-05T05:02:00.000-07:002009-12-16T05:06:06.326-08:00

- Είσαι τελείως τρελός; φώναξε ο Ούριελ σχεδόν απελπισμένος. Αν αρχίσουν να γίνονται μάχες και τη νύχτα θα πεθάνουμε πολύ πιο γρήγορα απ’όσο υπολογίζαμε!Ο Κάμαελ τον κοίταξε υπομονετικά, με τα χέρια πίσω από την πλάτη του, περιμένοντας να τελειώσει.- Ξέρω τον Ασμοδαίο, Ούριελ. Ξέρω πώς λειτουργεί και είναι καλός στρατηγός, όμως δεν μπορεί παρά να είναι χαοτικός...και μέσα στη χαοτικότητά του

elgallahttp://www.blogger.com/profile/00655183709802685304noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-85591143731252042372009-09-04T16:44:00.000-07:002009-10-18T08:55:54.421-07:00

Η πελώρια πύλη άνοιξε και οι δαίμονες εξήλθαν παραταγμένοι, αποτελώντας τον πελώριο και πολύμορφο στρατό της θεάς Τίαματ. Κάποιοι από αυτούς ήταν αποκρουστικά τέρατα. Άλλοι έμοιαζαν περισσότερο με τους ανθρώπους. Κάποιοι ήταν μοναδικοί στα χαρακτηριστικά που εμφάνιζαν και κάποιοι ήταν μέλη αρχέγονων ρατσών, όντα βγαλμένα από τους θρύλους, τους μύθους και τα παραμύθια, που ο θεός της τάξης

bil667http://www.blogger.com/profile/12806372669278636639noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-75178259110208127612009-09-03T00:02:00.000-07:002009-12-16T05:02:43.844-08:00

- Γεια σου, όμορφη, είπε η Δανάη γλυκά χαιδεύοντας το στιλπνό, μαύρο τρίχωμα της γάτας. Τι νέα μου φέρνεις;Η γάτα νιαούρισε κι ο άγγελος έκλινε το κεφάλι του στο πλάι, σαν να άκουγε πολύ προσεκτικά. Πράγμα που, αναμφίβολα, έκανε. Το ευγενικό της πρόσωπο γέμισε θλίψη.Στράφηκε στον σύντροφό της που όλη εκείνη την ώρα περίμενε υπομονετικά, γερμένος στην ράχη του τζιπ.- Η μάχη στους ουρανούς πάει από

elgallahttp://www.blogger.com/profile/00655183709802685304noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-42911800924600433492009-09-03T00:01:00.000-07:002009-10-07T00:07:24.747-07:00

Ψηλά και πάνω από τα σύννεφα, εκεί που το ανθρώπινο μάτι δε μπορεί να φτάσει, οι Νίκες συγκρούονταν με τους τερατώδεις δαίμονες που ονομάζονταν Ραζίφ. Τα δαιμονικά πλοκάμια τις αιχμαλώτιζαν και τα αιχμηρά δόντια διψούσαν για την άγνωστη στον άνθρωπο σάρκα τους. Οι δαίμονες από την άλλη, έρχονταν αντιμέτωποι με τα ατίθασα γαλάζια φλογόσπαθα που ανέμιζαν διψασμένα για θάνατο. Οι δύο εξωπραγματικοί

bil667http://www.blogger.com/profile/12806372669278636639noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-22939598847302079202009-09-01T04:58:00.000-07:002009-12-16T04:59:22.392-08:00

- Είσαι έτοιμη;Η φωνή της Σαμ έφτασε στ’αφτιά της σαν χάδι. Τα μακριά της δάχτυλα ακολούθησαν τα πολύπλοκα σχέδια στην πλάτη της Μαρίνας καθώς εκείνη ετοιμαζόταν. Δυσκολευόταν να πιστέψει πόσα πολλά πράγματα είχαν αλλάξει μέσα σε τόσο λίγο διάστημα. Πόσο είχε αλλάξει η ίδια.Φορώντας τα μακριά σκουλαρίκια που άγγιζαν τους γυμνούς της ώμους, στράφηκε προς το μέρος της. Η Σαμ ήταν ξαπλωμένη στο

elgallahttp://www.blogger.com/profile/00655183709802685304noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-92015606927381346392009-08-31T17:23:00.000-07:002009-10-06T23:46:52.546-07:00

Το δωμάτιο ήταν πιο μαύρο και από πίσσα. Οι παραστάσεις που ήταν σκαλισμένες στο ταβάνι θα μπορούσαν άνετα να χαρακτηριστούν νοσηρές ή απερίγραπτες με θνητά κριτήρια. Ήταν μια ασχήμια που έδενε κάπως βλάσφημα με την απέραντη ομορφιά του άγνωστου σύμπαντος που απλώνονταν έξω από τα παράθυρα με το διάφανο τζάμι που δεν έμοιαζε να είναι καμωμένο από γυαλί. Εκείνο το σύμπαν δεν είχε αστέρια. Ήταν ένα

bil667http://www.blogger.com/profile/12806372669278636639noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-24707408135709378932009-08-22T04:56:00.000-07:002009-12-16T04:58:05.789-08:00

Ο Λαέρτης άκουσε την πόρτα του μικρού δωματίου να κλείνει πίσω του και τινάχτηκε ξαφνιασμένος. Η μαυροντυμένη μορφή της Λούσι εμφανίστηκε από τις σκιές κι έκανε μερικά διστακτικά βήματα προς το μέρος του. Διστακτικά; Ναι, καλά. Λες και δεν την ήξερε. Αναρωτήθηκε τι παιχνίδι να έπαιζε αυτή τη φορά. Δεν είχε κάνει αρκετά για χάρη της; Δεν της είχε ξεπληρώσει το περίφημο «χρέος»;- Τι θες; ρώτησε

elgallahttp://www.blogger.com/profile/00655183709802685304noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-17943346053527131902009-08-21T16:59:00.000-07:002009-10-06T23:42:37.754-07:00

Καθώς η πρώτη υποψία του λυκαυγούς άρχιζε να φέγγει την εύπορη κοιλάδα και η πρωινή δροσιά να συσσωρεύεται στις φυλλωσιές των δέντρων που περιστοίχιζαν τον μοναδικό παράδρομο που τη διέσχιζε, ένα άχαρο μικρό φορτηγάκι τάραζε με το πέρασμά του τα τελευταία γρυλίσματα και τερετίσματα που βασίλευσαν σε αυτή κατά τις σκοτεινές ώρες. Η εικόνα του ογκώδους οδηγού και της μαυροντυμένης γυναίκας που

bil667http://www.blogger.com/profile/12806372669278636639noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-11964427616120334662009-08-18T04:54:00.000-07:002009-12-16T04:56:31.445-08:00

Κάποτε στη Βαβυλωνία...Ο Ασμοδαίος βρήκε τη Βασίλισσα στο ναό της. Στον πέτρινο βωμό που της είχαν αφιερώσει ήταν στοιβαγμένα φρούτα, γδαρμένα ζώα και κάθε είδους θυσίες. Αρωματικά ξύλα και κεριά γέμιζαν με τις αναθυμιάσεις τους τον μισοσκότεινο χώρο. Η Βασίλισσα ήταν καθισμένη στον σκαλιστό, χρυσό της θρόνο, εντελώς ακίνητη. Έτσι όπως ήταν στολισμένη με χρυσαφικά πολύ μεγάλα για το μέγεθός της

elgallahttp://www.blogger.com/profile/00655183709802685304noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-43299331728461160392009-08-17T12:16:00.000-07:002009-10-07T00:48:00.258-07:00

Την νύχτα εκείνη, το Όρος Παγγαίο φανέρωνε τον όγκο του, έτσι όπως τονίζονταν από το φως των γειτονικών χωριών που το έφεγγαν μοιάζοντας με προβολείς. Ήταν μια σχετικά ασυνήθιστη εικόνα, που δε την έβλεπαν συχνά οι οδηγοί όπως διέσχιζαν το λαμπερό αυτοκινητόδρομο που κρατούσε συντροφιά στο βουνό και απλώνονταν λίγα χιλιόμετρα πιο μακριά του. Η ευρύτερη περιοχή έδειχνε να έχει φορέσει τα καλά

bil667http://www.blogger.com/profile/12806372669278636639noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-259664821395063182009-08-12T04:45:00.000-07:002009-12-16T04:56:37.646-08:00

Μια φορά κι έναν καιρό...- Δεν πρόκειται να σου πω εγώ τι να κάνεις. Αυτό πρέπει να το αποφασίσεις μόνος σου. Χωρίς ελεύθερη βούληση δεν είμαστε τίποτα, δεν αξίζουμε τίποτα. Όση δύναμη κι αν μας δόθηκε από τους δημιουργούς μας, χωρίς τη δυνατότητα να αποφασίσουμε οι ίδιοι πώς και πού θα χρησιμοποιήσουμε αυτή τη δύναμη...Σταμάτησε και κοίταξε το χώμα σαν να έψαχνε κάτι. Έσκυψε και μάζεψε κάτι άπο

elgallahttp://www.blogger.com/profile/00655183709802685304noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-66021584951888034182009-08-11T14:05:00.000-07:002009-08-15T11:39:41.824-07:00

Όταν η Λία συνήλθε, το βλέμμα της αφέθηκε στην απέραντη μαυρίλα που την υποδέχτηκε. Μέσα εκεί διέκρινε τις εφτά μορφές που την περικύκλωναν και που φορούσαν λευκές μάσκες ώστε να μην αναγνωρίζονται. Έπειτα, είδε τις αλυσίδες που έδεναν τα χέρια της με το έδαφος. Της ήρθε να ουρλιάξει από τον πανικό, μέχρι που άκουσε την αμήχανη φωνή ενός από τους εφτά και κατάλαβε ότι στην πραγματικότητα, η

bil667http://www.blogger.com/profile/12806372669278636639noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-15144637734896701702009-08-10T11:13:00.000-07:002009-12-16T04:45:02.834-08:00

Η Λούσι κρεμόταν από τις αλυσίδες μισολιπόθυμη. Όλο της το σώμα αιμορραγούσε κι από παντού πάνω της εξείχαν διαφόρων ειδών και μεγεθών λάμες. Η μεταλλική μπάρα ήταν πεταμένη, γεμάτη μαύρο αίμα, κάπου πιο πέρα. Με δυσκολία κρατούσε τα μάτια της μισάνοιχτα. Το πρήξιμο δεν της επέτρεπε κάτι παραπάνω. Το υπόγειο μύριζε σκουριά και καμένο δέρμα.Δεν είχε ιδέα πόσες ώρες είχαν περάσει όταν η πόρτα

elgallahttp://www.blogger.com/profile/00655183709802685304noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-17314487213852553962009-08-10T11:12:00.000-07:002009-10-06T23:44:27.745-07:00

Πριν δυο μέρεςΜε το που πρόβαλλε το φεγγάρι στη δεντρόφυτη μικρή πρασιά μεταξύ των άχαρων οικοδομών, φώτισε μια μαύρη σιλουέτα να ξεγλιστρά από ένα μπαλκόνι και να κατεβαίνει κλεφτά γαντζωμένη από ένα σχοινί. Το διαμέρισμα που άφησε πίσω της, δεν ήταν καθόλου τυχαίο ως προς την επιλογή του. Ήταν το σπίτι του Μιχάλη Λαδόπουλου. Ούτε όμως και ο μυστηριώδης αυτός διαρρήκτης είχε συνηθισμένα κίνητρα

bil667http://www.blogger.com/profile/12806372669278636639noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-82505894619964062772009-08-07T04:41:00.000-07:002009-12-16T04:43:44.042-08:00

Το πρώτο πράγμα που ενεργοποίησε τους νευρώνες της όταν συνήλθε ήταν η οσμή του αίματος, βαριά και μεταλλική, αλλά γλυκιά σαν σιρόπι. Προσπάθησε να ανοίξει τα μάτια της, όμως για κάποιο λόγο ο εγκέφαλός της έμοιαζε να μην πιάνει το νόημα. Το κορμί της το ένοιωθε μουδιασμένο και αδιόρατα νωτισμένο, σαν να είχε βουτήξει με τα ρούχα σε μια πισίνα με νερό πριν πολλές ώρες και το ύφασμα είχε στεγνώσει

elgallahttp://www.blogger.com/profile/00655183709802685304noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-68054912538615437592009-08-06T13:21:00.000-07:002009-10-06T23:39:40.846-07:00

Ενώ το πρώτο φως της ημέρας πρόβαλλε δειλά από τη θαλάσσια κρυψώνα του χαϊδεύοντας τις πολεμίστρες του κάστρου του Πλαταμώνα, ο Μιχάλης και ο Λαέρτης προσπαθούσαν να αποδεχτούν την απρόσμενη αναποδιά που βρήκε το αυτοκίνητο τους. Το ευτύχημα ήταν ότι το λάστιχο είχε κλατάρει σε σημείο που τους επέτρεψε να βγουν και να ωθήσουν το όχημα σε μια πιο ασφαλή θέση, χωρίς να κινδυνεύει να προκαλέσει

bil667http://www.blogger.com/profile/12806372669278636639noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-1356804195060985602009-07-15T04:40:00.000-07:002009-12-16T04:41:23.671-08:00

Σιδέρωνε το αγαπημένο της τζην υπό τους ήχους των Sisters of Mercy όταν άκουσε το χτύπημα στην πόρτα της. Κοίταξε το ρολόι. Ποιος μπορεί να ήταν στις έντεκα το βράδυ; Σηκώθηκε, μ’έναν αόριστο φόβο να συστρέφεται στα σωθικά της, σαν να προσπαθούσε για κάτι να την προειδοποιήσει. Κοίταξε από το ματάκι της πόρτας. Το πλάσμα που περίμενε υπομονετικά στην είσοδο του σπιτιού της δεν έμοιαζε με τίποτα

elgallahttp://www.blogger.com/profile/00655183709802685304noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-68660546547751607992009-07-14T17:12:00.000-07:002009-10-18T08:51:46.488-07:00

Η νύχτα είναι γεμάτη αντιθέσεις και η νύχτα εκείνη δε θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα. Μέσα σε ένα πελώριο και σκιώδες ψηφιδωτό από ερημιές, χωράφια και δρόμους, ορθώνονταν το χαρούμενο μεγαλείο ενός καταφώτιστου Λούνα-Παρκ. Με τα αναρίθμητα φώτα του να χορεύουν ανέμελα και σφύζοντας από ζωή, συντρόφευε επάξια το φεγγάρι. Το μόνο θύμα αυτής της συντροφιάς εκείνες της ώρες,

bil667http://www.blogger.com/profile/12806372669278636639noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-77436407238669108582009-07-13T04:35:00.000-07:002009-12-16T04:40:18.719-08:00

«Με τα όπλα του πολέμου διαλυμένα, έδεσε στα πόδια του τους έντεκα, τα τερατώδη δημιουργήματα της Τιαμάτ. Έφτιαξε ομοιώματα όλων τους και τώρα στέκονται στη πύλη της Αβύσσου, την πύλη του Άμπσου. Και είπε:- Αυτό είναι για να θυμόμαστε, γιατί η Τιαμάτ δεν πρέπει να λησμονηθεί.»Το αυγό. Η Λούσι μπορεί να μην του είχε πει πολλά γι’αυτό, όμως δεν ήταν κανένας τυχαίος. Ανήκε στο Τάγμα του Σταυρού του

elgallahttp://www.blogger.com/profile/00655183709802685304noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-50235820340573648002009-07-12T06:10:00.000-07:002009-08-22T10:51:47.275-07:00

Ο Μιχάλης δεν άντεχε να ακούσει άλλες ειδήσεις από το ραδιόφωνό του. Ήταν το μόνο μέσο πληροφόρησης που μπορούσε να χρησιμοποιεί πλέον, καθώς το φως της τηλεόρασης ήταν ανεπιθύμητο, όπως και κάθε άλλο έντονο φως. Το να ακούει κάθε τόσο όμως σχετικά με την ανεξήγητη εξαφάνιση της Μαίρης και να ενημερώνεται για την απελπιστική κατάσταση στην οποία βρίσκονταν οι γονείς της, έτεινε να καθιερώσει το

bil667http://www.blogger.com/profile/12806372669278636639noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-53322425864475581752009-07-12T05:56:00.000-07:002009-07-12T20:27:25.547-07:00

“Σεβάσμιε γέρονταΟ κύριος λόγος που σου αποστέλλω αυτό το mail, είναι να συνοψίσω τις ιδιότητες της Angelina Sarpiala, του «αβγού» όπως το αποκαλείτε εσείς και η ιερή Στοά σας. Πρόκειται για το λεγόμενο Σράνκεν, όπως το κατονομάζει το βιβλίο του Eibon, μόνο που η ονομασία αυτή αναφέρεται στην ώριμη, αναπτυγμένη μορφή. Σε αυτή τη μορφή εξελίσσεται το αβγό εντός τριών εβδομάδων, αφότου

bil667http://www.blogger.com/profile/12806372669278636639noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-83826057529079414372009-07-12T05:55:00.000-07:002009-12-16T04:35:31.946-08:00

Σκοτάδι, ως εκεί που έφτανε το μάτι, και σπαρμένα παντού ανθρώπινα κόκκαλα. Περπατούσε ξιπόλυτη και τα πόδια της είχαν ματώσει από τα αιχμηρά οστά των νεκρών πάνω στα οποία πατούσε. Δεν είχε ιδέα πού πήγαινε ή πού βρισκόταν. Το μόνο που ήξερε ήταν ότι φοβόταν. Φοβόταν όσο δεν είχε φοβηθεί ποτέ ξανά. Προχωρώντας ακατάπαυστα σ’εκείνη την έρημο που έμοιαζε με γιγαντιαίο νεκροταφείο, είδε από μακριά

elgallahttp://www.blogger.com/profile/00655183709802685304noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-42598296925943861822009-07-12T05:48:00.000-07:002009-12-16T04:33:36.871-08:00

“Η Σοφία (είπε ο Σολομώντας) είναι για έναν άνθρωπο αιώνιος Θησαυρός, γιατί αυτή είναι η Πνοή της Δύναμης του Θεού και η αγνή Επιρροή που ανθίζει κάτω από τη Δόξα του Παντοδύναμου: είναι η Λάμψη του Ατέρμονου Φωτός και ο ανέγγιχτός Καθρέφτης της Μεγαλοσύνης του Κυρίου και η Εικόνα της Καλοσύνης Του. Μας διδάσκει Νηφαλιότητα και Σωφροσύνη, Δικαιοσύνη και Δύναμη, καταλαβαίνει την Πανουργία των

elgallahttp://www.blogger.com/profile/00655183709802685304noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-73836816003180794252009-07-12T05:47:00.000-07:002009-07-20T16:36:09.101-07:00

Το διαμέρισμά του έμοιαζε βυθισμένο στο σκοτάδι. Η νύχτα είχε ρίξει το μαύρο άναστρο πέπλο της που απλώνονταν πίσω από τη Μαίρη, γινόμενο ένα με το νερό της θάλασσας που βρίσκονταν εκεί. Την κύκλωνε, αφήνοντας μόνο τα μουντά φώτα των οικοδομών μπροστά της να φέγγουν τα μαύρα της μαλλιά, κάνοντάς τα να γυαλίζουν. Όχι όμως και αυτά του διαμερίσματός του. Δεν ήταν δυνατόν να λείπει, καθώς μιλήσανε

bil667http://www.blogger.com/profile/12806372669278636639noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1653806121306333750.post-61946160917177772412009-07-01T16:21:00.000-07:002009-07-20T16:31:22.853-07:00

bil667http://www.blogger.com/profile/12806372669278636639noreply@blogger.com0